WSPARCIE TECHNICZNE

Zestawienie metod tworzenia rysunków w przestrzeni modelu i papieru.

Rysunek w przestrzeni modelu.

Cały rysunek wykonujemy w przestrzeni modelu.
Modele rysujemy zawsze w skali 1:1.
Wybieramy format rysunku (np. A3).
Wstawiamy ramkę rysunkową w skali 1:1.
Skalujemy ramkę tak, aby objęła cały model.
Ustawiamy globalną skalę wymiarów, na wartość, o jaką przeskalowaliśmy ramkę.

Film – Wstawianie ramki do przestrzeni modelu.
Film – Tworzenie szczegółu przestrzeni modelu.

Zalety:

  • Łatwe przenoszenie kompletnie zwymiarowanych rzutów, przekrojów, szczegółów pomiędzy rysunkami.
  • Nie ma potrzeby przełączania się pomiędzy przestrzenią papieru i modelu. W przestrzeni modelu posiadamy rysunek, taki jaki otrzymamy na wydruku.
  • Możliwość utworzenia kilku rysunków obok siebie (np. różniących się niewielkimi szczegółami).
  • Wszelkie symbole dodatkowe takie jak np.: znaki chropowatości, odnośniki, itp. są tego samego rozmiaru na wszystkich widokach.

Wady:

  • Potrzebne jest przeskalowanie widoków jeśli nie są w skali głównej rysunku.
  • Konieczność przeskalowania ramki.
  • Możliwość omyłkowego wstawienia wymiaru w innej skali.

Praca w przestrzeni papieru – tworzenie rzutni.

Posiadamy przygotowany model w przestrzeni modelu.
Wybieramy format rysunku (np. A3).
Wstawiamy ramkę rysunkową w skali 1:1.
W przestrzeni papieru wpisujemy komendę “mview”.
Zaznaczamy okno rzutni, i ustalamy skalę rzutni.

Film – Tworzenie rzutni i ustawianie skali.

Zalety: Model zawsze mamy w skali 1:1

Wady: wszelkie symbole dodatkowe takie jak np.: znaki chropowatości, odnośniki, itp. trzeba dostosować do skali rzutni w przestrzeni papieru.

Wymiarowanie w przestrzeni modelu.

Film – Wymiarowanie w przestrzeni modelu.

Zalety:

  • Wymiar jest powiązany z modelem.
  • Możliwe jest przenoszenie zwymiarowanych widoków pomiędzy rysunkami.

Wady:

  • Trzeba ustawić rozmiar wymiaru (oraz wszystkich symboli dodatkowych) w zależności od skali rzutni

Wymiarowanie w przestrzeni papieru.

Film – Wymiarowanie w przestrzeni papieru.

Zalety:

  • Wszelkie opisy i wymiary są tego samego rozmiaru. Możemy utworzyć tylko jeden styl wymiarowy do wszystkich rzutni.

Wady:

  • Wymiary i opisy nie są powiązane z modelem (przy przesunięciu obiektów w przestrzeni modelu pozostają na starym miejscu w przestrzeni papieru).
  • Niemożliwe jest przeniesienie zwymiarowanych widoków pomiędzy rysunkami.

Tworzenie rzutni o nieregularnym kształcie. Można zobaczyć także sposób ustawiania i blokowania skali poszczególnej rzutni.

Zamrażanie warstw w przestrzeni papieru/modelu.
Można zobaczyć także sposób ustawiania i blokowania skali poszczególnej rzutni.